هنگام بازی آشپزی دربارهٔ چه چیزهایی حرف بزنیم؟
چند ایدهٔ کوچک برای گفتوگو دربارهٔ مواد غذایی، مراحل و انتخابها هنگام بازی فرزندتان.
بگذارید فرزندتان به شما نشان بدهد
با یک سؤال ساده شروع کنید: چی درست میکنی؟ بگذارید فرزندتان غذا را نشان بدهد یا کار بعدی را جلوی شما انجام دهد. لازم نیست هر لحظه را به درس تبدیل کنید یا دنبال جواب درست باشید.
دربارهٔ چیزهای داخل بشقاب حرف بزنید
یکی از موادی را انتخاب کنید که هر دو میبینید. چه رنگی است؟ آن را در برگر یا روی پیتزای خودتان میگذارید؟ همان کلمههایی را به کار ببرید که در خانواده برای غذا استفاده میکنید. مواد ناآشنا میتوانند بهانهای برای سؤال پرسیدن با هم باشند.
دربارهٔ مرحلهٔ بعد حرف بزنید
بپرسید در دستور روی صفحه، بعد چه اتفاقی میافتد. میتوانید مراحل را با هم توصیف کنید: آمادهکردن، پختن، کنار هم چیدن و سروکردن. فعالیتی را دنبال کنید که بازی واقعاً نشان میدهد؛ ترتیب کارها در بازی، راهنمای درستکردن غذای واقعی نیست.
برای انتخابهای متفاوت جا بگذارید
اگر بازی امکان انتخاب مواد داخل غذا یا روی آن را میدهد، بپرسید فرزندتان دوست دارد چه چیزی را امتحان کند. نظر خودتان را هم بگویید، بدون اینکه جای انتخاب او را بگیرد. ساختن یک منوی خیالی خانوادگی میتواند گفتوگو را بعد از بستن بازی هم ادامه دهد.
فعالیت را ببینید، نه وعدهٔ نتیجه را
توضیح مراحل آشپزی ثابت نمیکند که یک برنامه توجه، ریاضی یا مهارتهای آشپزخانه را بهتر میکند. ببینید فرزندتان واقعاً چه میکند و آیا هر دو از فعالیت لذت میبرید. هر وقت دیگر مناسب نبود، میتوانید بازی دیگری انتخاب کنید یا دست بکشید.
آشپزی واقعی را جدا در نظر بگیرید
اگر بعداً خواستید چیزی در آشپزخانه امتحان کنید، دستور غذایی جدا و کاری مناسب فرزندتان انتخاب کنید؛ یک بزرگسال هم کنارش باشد. تصویرها و پویانماییهای بازی، زمان پخت، دما یا روش ایمن کار با مواد غذایی را تعیین نمیکنند.