TATO MAMO
دری

هنگام بازی آشپزی دربارۀ چه چیزهایی گپ بزنیم؟

چند فکر ساده برای گپ‌زدن دربارۀ مواد غذایی، مرحله‌ها و انتخاب‌ها هنگام بازی کودک‌تان.

بگذارید کودک‌تان به شما نشان بدهد

با یک پرسش ساده شروع کنید: چه تیار می‌کنی؟ بگذارید کودک‌تان غذا را نشان بدهد یا کار بعدی را پیش روی شما انجام دهد. لازم نیست هر لحظه را به درس تبدیل کنید یا پاسخ درست بخواهید.

دربارۀ چیزهای داخل بشقاب گپ بزنید

یک مادۀ غذایی را انتخاب کنید که هر دوی شما می‌بینید. چه رنگی دارد؟ آن را در برگر یا روی پیتزای خودتان می‌گذارید؟ از همان واژه‌هایی استفاده کنید که در خانواده برای غذا می‌گویید. مواد ناآشنا می‌توانند بهانه‌ای برای پرسیدن سؤال با هم باشند.

دربارۀ مرحلۀ بعد گپ بزنید

بپرسید در دستور روی صفحه، بعد چه می‌شود. می‌توانید مرحله‌ها را با هم بگویید: آماده‌کردن، پختن، کنار هم چیدن و پیش‌کش‌کردن. کاری را دنبال کنید که بازی واقعاً نشان می‌دهد؛ ترتیب کارها در بازی، رهنمای پختن غذای واقعی نیست.

به انتخاب‌های متفاوت جا بدهید

اگر بازی امکان انتخاب مواد داخل غذا یا روی آن را می‌دهد، بپرسید کودک‌تان چه چیزی را می‌خواهد امتحان کند. فکر خود را نیز بگویید، بدون این‌که جای انتخاب او را بگیرد. ساختن یک فهرست خیالی از غذاهای خانواده می‌تواند گپ را پس از بستن بازی هم ادامه بدهد.

خود فعالیت را ببینید، نه وعدۀ نتیجه را

توضیح مرحله‌های آشپزی ثابت نمی‌کند که یک برنامه توجه، ریاضی یا مهارت‌های آشپزخانه را بهتر می‌سازد. ببینید کودک‌تان واقعاً چه می‌کند و آیا هر دوی شما از فعالیت لذت می‌برید. هر وقت دیگر مناسب نبود، می‌توانید بازی دیگری انتخاب کنید یا توقف کنید.

آشپزی واقعی را جدا در نظر بگیرید

اگر بعداً خواستید چیزی در آشپزخانه امتحان کنید، دستور غذایی جدا و کاری مناسب کودک‌تان انتخاب کنید؛ یک بزرگسال هم در کنارش باشد. تصویرها و پویانمایی‌های بازی، وقت پختن، درجۀ حرارت یا روش مصون کار با مواد غذایی را تعیین نمی‌کنند.